Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/18017 K.2018/1114

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda, kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARA R-

Davacı vekili, davalıların işleten, sürücü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın 25.02.2008 tarihinde müvekkilinin yaya eşi ...'ya çarparak vefatına sebep olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 15.000,00'er TL maddi tazminatın tüm davalılardan (sigorta şirketinin poliçe limiti ile sorumlu tutulması kaydıyla), 15.000,00 TL manevi tazminatın ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.Davalı ... şirketi vekili, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, gerçek zararın tespiti gerektiğini belirterek,

davanın reddini savunmuştur.Davalı ..., kusuru kabul etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.Davalı ... vekili, zamanaşımı, taleplerin fahiş olduğu, kusur oranının belirlenmesi gerektiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile,

4.223,22 TL maddi tazminatın davalı ... ve ...'den kaza tarihi olan 25.02.2008, sigorta şirketinden dava tarihi olan 03.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 25.02.2008 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ... ve ...'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin (2) numaralı bent, davalılar ... ve ... vekillerinin (3) numaralı bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2-Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresi, bakiye yaşam süresi varsa bu sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu, destekten yoksun kalma nedeniyle tazminatın hesabında pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.Somut olayda muris ..., 1942 doğumlu olup kaza tarihinde 66 yaşındadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda murisin kaza tarihinde pasif dönemde olduğu, emekli aylığı aldığı ve elde edebileceği gelirlerin ilk seneler asgari ücretin %75'i, sonraki seneler ise %50'si kadar olabileceği, son senelerde ise çalışamayacağı olasılığı ile hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ancak, açıklandığı üzere; murisin yaşamının pasif döneminde asgari ücret düzeyinde davacı eşine destek olabileceği kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken; hatalı ve düşük pasif dönem gelir hesabına dayanan 24.04.2015 tarihli aktüer raporuna göre karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozma nedeni yapılmıştır.

3-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli ve tarafların kusur durumu da gözönünde tutularak, (818 sayılı BK'nun 47. maddesi)6098 sayılı B.K.’nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır.

Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.Belirtilen hususlar dikkate alındığında davacı için takdir olunan manevi tazminatın bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalılar ... ve ... vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine.