Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/18140 K.2018/9656

Taraflar arasındaki, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar vekilleri tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'in maliki olduğu, davalı ... şirketi tarafından sigortalı 28 RC 333 plaka sayılı aracın 23.06.2009 tarihinde müvekkiline çarparak yaralanmasına sebep olduğunu, müvekkilinin kazadan sonra uzun süre bastonla gezdiğini, vücudunda ağrı ve sızılar devam etmekte olup, normal hale dönemediğini, aylarca herhangi bir iş yapamadığını, halen de iş yapma yeterliliğine kavuşamadığını, uzun süre çift bastonla gezdiğinden toplum içine çıkamadığını,

sakat ve özürlü muamelesine maruz kaldığından şahsi haklarının zedelendiğini beyanla;7.500,00TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsili ile 2.500,00 TL manevi tazminatın ise kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalı ...'den tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, davacı yanın kusur ve zararı ile müvekkilinin temerrüde düştüğünün ispat edilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacı tarafın maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 6.916,25 TL maddi tazminatın davalı Şirket açısından 20.06.2012 tarihinden, davalı ... açısından 23/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsil edilerek davacı tarafa verilmesine, 1.500,00 TL manevi tazminatın 23/06/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Mahkemece 1.500,00 TL maddi tazminatın davalı ...'den alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Temyize konu manevi tazminata ilişkin karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden temyiz eden davalı bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2-Davalılar vekillerinin diğer yönlere ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında belirtilen kusur oranlarının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar.. Sigorta A.Ş. ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.