Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/18416 K.2018/9905

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (HUMK) 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanunun 19 uncu maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında (2015 yılı için 2080 TL’dir .)

Dava dilekçesinde, 2.000,00 TL maddi tazminat, 5.000,00 TL manevi tazminatın tahsili istenilmiş olup, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.000,00 TL maddi tazminat, 1.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, davalı ... vekili tarafından temyiz edilen karar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 esas, 1990/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.