KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/186 E., 2015/2667 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın neden olduğu tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan müvekkillerinin kızı ve kardeşi olan ...'in vefat ettiğini belirterek davacı anne ve baba için ayrı ayrı 50.000,00 TL, davacı kardeş için 25.000,00 TL olmak üzere toplam 125.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm sebebiyle manevi tazminat istemine ilişkindir.
Her ne kadar mahkemece, asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş ise de; dava genel hükümlere (6098 sayılı TBK 56) göre açılmıştır. Kazaya karışan aracın sürücüsü ve malikine haksız fiil nedeniyle husumet yöneltilmiştir. Yine kazaya karışan araç hususi bir araç olup uyuşmazlık tarafların ticari iş veya işletmesiyle ilgili değildir. Bu nedenle, taraflar gerçek kişiler olup uyuşmazlık açısından tacir değildir. Dava genel hükümlere göre açıldığından davanın genel görevli mahkeme olan Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmesi gerekmektedir. Bu nedenle, mahkemece yargılamaya devam edilip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/186, K. 2015/2667, 12 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama