Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/18602 K.2016/1100

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının sevk ve idaresindeki araç ile davalının sevk ve idaresindeki aracın çarpışması üzerine davacının yaralandığını, tedavi masrafı yapmak zorunda kaldığını ve kazanç kaybına uğradığını, kazanın davalı tarafın asli kusurundan kaynaklandığını belirterek, 9.000,00 TL kazanç kaybı, 411,00 TL tedavi gideri ve 7.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş iken; yargılama aşamasında tedavi gideri talebinden vazgeçtiğini belirtmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonucu yapılan yargılamada, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; 738,20 TL maddi tazminatın olay gününden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 2.500,00 TL manevi tazminatın olay gününden işleyecek yasal taizi iledavalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zararlardan ötürü maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Ancak; temyize konu kararın incelenmesinde red ve kabul oranına göre 265,00 TL'nin davalı taraf üzerinde, 1320,00 TL'nin ise davacı taraf üzerinde bırakılması gerekmekte iken maddi hata sonucu 265,00TL nin davacı, 1.320,00 TL'nin ise davalı taraf üzerinde bırakıldığı görülmüş olup; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.