Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/19022 K.2018/9707

Taraflar arasındaki maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 09.12.2005 tarihinde davacıların desteğinin sürücüsü ve davalı şirketin trafik sigortacısı olduğu araç ile dava dışı aracın karıştığı trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü, kusurun destek sürücüde olduğunu, davacıların murisin desteğinden yoksun kaldığını beyanla şimdilik davacılar için 1.000,00'er TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini artırmıştır.

Davalı ... Şirketi vekili, destek kusurlu olduğundan davalının sorumluluğunun olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, davacı ... için 35.246,00 TL, davacı ... için 3.942,00 TL, davacı ... için 5.942,00 TL ve davacı ... için 4.870,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucunda ölüm nedeni ile yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmadığı, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunanların usul ekonomisi ilkesi dikkate alınarak birlikte dava açtıkları durumda da esasen birden fazla dava olduğu dikkate alınarak; her bir davacı yönünden lehine hükmedilen tazminat miktarına göre kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerekmektedir.

Somut olayda; mahkemece davanın kabulüne, davacı ... için 35.246,00 TL, davacı ... için 3.942,00 TL, davacı ... için 5.942,00 TL ve davacı ... için 4.870,00 TL hükmedilmiş; ancak davacılar yararına toplam miktar üzeinden tek 5.800,00 TL vekalet ücreti belirlenmiş ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.