Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/2089 K.2017/10177

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin murisleri olan ..., ...ve ...'in 03.06.2006 tarihinde ... plakalı aracın tek taraflı yaptığı trafik kazası sonucunda vefat ettiklerini, olaya karışan aracın davalı şirkete Zorunlu Mali Sorumluluk ...

Poliçesi ile sigortalı olduğunu,...mirasçıları olan müvekkillerinin hak ettikleri tazminat tutarının ödenmediğini,... ve ...mirasçıları olan müvekkillerinin hak ettikleri tazminatın ise eksik ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir müvekkili için 100,00 TL olmak üzere toplam 1.000,00 TL nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini müteveffa ...'ün babası davacı ... için 28.451,00 TL, müteveffa...ın eşi ve çocukları için 75.000,00 TL ve müteveffa ...'in eşi ve çocukları için 75.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davaya konu aracın müvekkili şirkete Zorunlu Mali Mesuliyet ... Poliçesi ile sigortalı olduğunu, müvekkiline müracaat edilerek ihbarda bulunulduğunu ve hasar dosyası açıldığını, müvekkili şirketin poliçeden kaynaklanan sorumluluğunu yerine getirmiş olduğundan açılmış bulunan davanın reddi gerektiğini, kendi kusuru ile kazaya sebebiyet veren ve söz konusu kaza sonucu vefat eden davacının murisinin müteveffanın kusurundan yararlanmasının hukuk kaideleri ile bağdaşmayacağını, ek ödeme yapılmasına karar verilmesi durumunda müvekkili tarafından yapılan ödemelerin de değerlendirmeye alınarak sorumluğunun azami limit ile sınırlı olması ve müvekkili temerrüde düşmediğinden dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, ölen...n'in babası ... için 28.451,00 TL, ölen ...'in eşi ve çocukları için 75.000,00 TL ve ölen...'in eşi ve çocukları için 75.000,00 TL maddi tazminatın 08.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile beraber davalıdan alınarak bu davacılara verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının “Sigortanın Kapsamı” başlıklı A.1. maddesi uyarınca, sigortacı, poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, "zorunlu ... limitlerine kadar" temin eder, hükmü mevcut olup, mahkemece bu düzenlemeye aykırı olarak ve kaza tarihindeki kişi başına ölüm teminat limiti olan 57.500,00 TL'yi aşacak şekilde davalı sigortanın sorumlu tutulması doğru değildir.

2-Davalı şirket tarafından müteveffa...'in ölümü nedeniyle mirasçılarına (davadan önce) 08.02.2007 tarihinde 35.841,00 TL ödeme yapılmış olup 08.01.2014 tarihli aktüer raporunda; ...'ın vefatı nedeniyle yakınları için 169.859,00 TL destekten yoksun kalma zararı oluştuğu belirlenmiş, davalı ... şirketi tarafından davadan önce (müteveffa ... yönünden) yapılan ödeme güncellenerek 58.169,00 TL ye baliğ olan ödeme miktarının hesaplanan tazminat miktarından düşümü ve evlenme ihtimali indirimi sonrasında bakiye 91.727,00 TL daha tazminat alacağı bulunduğu belirtilmiş ve mahkemece müteveffa ...'ın ölümü nedeni ile eşi ve çocukları olan davacılar lehine 75.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmiştir.

Yukarıda açıklanan madde ve hukuksal olgulara göre davalı ... şirketinin poliçeden doğan yükümlülüğünün kaza tarihindeki zorunlu ... limiti ile sınırlıdır.

Bu durumda davalı ... şirketinin sorumluluğunun kaza tarihindeki poliçe limiti olan 57.500,00 TL'den, (dava öncesinde...'ın vefatı nedeni ile) ödemiş olduğu 35.841,00 TL'nin düşümü sonrasında kalan limit miktarı olan 21.659,00 TL ile sınırlı olması gerektiği hususu gözetilmeksizin yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.