Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/2331 K.2015/5334

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin kullandığı araca sürücüsü ve plakası tespit edilemeyen bir aracın çarpıp kaçtığını ve kaza neticesinde müvekkilinin yaralanarak malül kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 7.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik zararının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 60.063,27 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin kusur oranında ve poliçe limitleri dahilinde sorumlu olduğunu, zararın ispatlanması gerektiğini ve temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre; davanın kısmen kabulü ile toplam 60.063,27 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

..

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, zararın hesaplanması amacıyla..'dan alınan 20.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda esas alınarak davacının yaşam süresi belirlenmiş ve zarar hesabı yapılmıştır. Mahkeme tarafından ... .'dan alınan 13.04.2012 tarihli ikinci bilirkişi raporunda ise.. 1980 Kadın ve ..Tablosu esas alınarak davacının yaşam süresi belirlenmiş ve zarar hesabı yapılmıştır.

Mahkemece 13.04.2012 tarihli ikinci bilirkişi raporu hükme esas alınmış ise de; karara esas alınan hesaplama, Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarına uygun değildir. Bu itibarla, Dairemizin yerleşik kriterlerine uygun olarak .. Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlendiği ve zararın hesaplandığı 20.02.2012 tarihli ilk bilirkişi raporunun hükme esas alınması gerekirken tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre hesaplama yapılan ikinci bilirkişi raporunun hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.