Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/2490 K.2015/13208

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davacıların desteğinin dava dışı sürücü ...'ın sevk ve idaresinde bulunan davalı ... şirketine zorunlu mali sorumluluk ile sigortalı araçta yolcu iken meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini, anne ve baba olarak oğullarının desteğinden mahrum kaldıklarını, davalı ... şirketinin davacı ... için 11.101,00 TL, davalı ... için 11.102,00 TL ödeme yaptığını, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacılar için ayrı ayrı 40.000,00 TL maddi tazminatın temerrüt tarihi olan 07/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslahla taleblerini yükseltmiştir.

Davalı vekili, teminat limitinin üst sınırının 225.000,00 TL olduğunu, sorumluluklarının araç sürücüsünün kaza sırasındaki kusur oranı ile sınırlı olduğunu, vefat eden kişinin araçta yolcu olarak bulunduğunu, hatır taşıması indiriminin yapılması gerektiğini, davacılara toplamda 22.203,00 TL ödeme yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile; davacı baba ... için 69.519,40 TL maddi tazminatın, davacı anne ... için 77.414,69 TL maddi tazminatın sigorta limiti ile sınırlı olmak üzere 07/11/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazının incelenmesine gelince; davacılar ihtiyari dava arkadaşı olup kabul edilen tazminat yönünden her bir davacı yararına ayrı ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hükmedilen toplam maddi tazminat üzerinden tek vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.