KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/2535 E., 2015/11093 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 04/11/2014
- Numarası
- 2011/608-2014/507
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacılar vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın neden olduğu tek taraflı trafik kazasında yaya olarak bulunan müvekkili A.. E..'in ağır şekilde yaralanarak malül kaldığını, konuşma güçlüğü çektiğini, tedavi giderleri yaptığını, kaza sebebiyle gelir kaybına uğradığını, A..
E..'in eşi ve çocukları olan diğer davacıların bu durum nedeniyle elem ve ızdırap çektiklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı Ayhan için 10.000,00 TL maddi tazminat ile 75.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacılar için ise ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davacılar vekili daha sonra verdiği ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 142.038,51 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalı E.. E.. vekili; davalının tam kusurlu olduğu iddiasını kabul etmediklerini, tedavi giderlerinin SGK tarafından karşılandığını ve manevi tazminat miktarının hakkaniyete aykırı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Ş.. C.. davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile davacı Ayhan için 142.038,51 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın, diğer davacılar için ise ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/2535, K. 2015/11093, 22 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama