Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/2688 K.2017/8766

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin ablasıyla davalının arkadaşı arasında çıkan tartışma sonrası davalının aracıyla yaya olan müvekkilinin ayağının üzerinden kasten geçtiğini, davalının kasten yaralama suçundan cezalandırıldığını, müvekkilinin bacağının kırıldığını, tam olarak iyileşmediğini, elem çektiğini beyanla, 50.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 7.500,00.TL. manevi tazminatın haksız fiil tarihi olan 21/07/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava kasten yaralama nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı davalı tarafından kasten yaralanması nedeniyle 50.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece 7.500,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. ... ilgili dairesince onanan ceza davasına göre davalı aracı aniden davacı üzerine hareket ettirerek davacıyı yere düşürmüş, davacının ayağının üzerinden geçmiş, sonra araba ile geri gelerek tekrar ayağının üzerinden geçmiş ve sanığın kemik kırığı oluşacak şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmiş, haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır.

Mahkemece adli tıp uzmanından alınan 8.3.2013 tarihli rapora göre, davacıda daimi maluliyet oluşmamakla birlikte, yaralanma davacının 120 gün işten güçten geri kalmasına neden olacak, iyileşme süresi 8 aya kadar uzayabilecektir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir.

Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda davalının kasıtlı oluşu, kırığın derecesi, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı davacı için az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.