Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/269 K.2017/1747

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı vergi borçlusu ....Makine San.AŞ’nin vergi borcu nedeniyle davalı ... San.AŞ.’ne gönderdikleri 10.8.2011 tarihli 6.307.602,63 TL meblağlı haciz ihbarnamesine davalı şirketin 17.8.2011 tarihinde itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu, borçlu ile davalı şirket arasındaki 2.9.2009 tarihli kira, 9.11.2009 ek tadil ve 15.4.2009 tarihli patent hakkının kiralanması sözleşmesi nedeniyle davalı şirketin borçlu şirkete borçlu olduğunu belirterek 6.307.602,63 TL yönünden davalı şirketin itirazının iptali ile anılan meblağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... San.AŞ. vekili, kira bedellerinin peşin olarak ödendiğini, patent hakkından doğan borcun ise dava dışı borçlunun borcundan mahsup edildiğini, haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibarıyla borçları olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibarıyla borçlu nezdinde 3 şahsın kira alacağının henüz muaccel olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı AATUHK’nun 79. maddesi gereğince açılmış itirazın iptali ve alacak istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, haciz ihbarnamesinin taşınmaz kira sözleşmesi ile patent hakkının kiralanmasına ilişkin hak ve alacaklara ilişkin olmasına, hükme esas alınan bilirkişi raporundan davalının dava dışı vergi borçlusuna anılan sözleşmeler gereğince borcu bulunmadığının tespit edilmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168.maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı yasanın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir” hükmünü içerdiğinden davalı yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.