Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/275 K.2017/8169

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketinin davalı şirkete ait olan ve kira ile ...'a kiraya verilen depoyu sigortaladığını, çatıda biriken suların bina çatısındaki izolasyon eksikliği nedeni ile zamanla bina içerisine akarak depoda bulunan mobilyalara zarar verdiğini, müvekkili şirketin oluşan zarar nedeni ile...'a 9.287,00 TL ödeme yaptığını davalı şirketin kiraya veren sıfatı ile meydana gelen zarardan sorumlu olduğunu, bu nedenle 9.287,00 TL'nin ödeme tarihi olan 28/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını, taşınmazı kiralayan kişinin koruma ve onarma görevini gereği gibi yapmamasından doğan zararlardan kiralayan konumunda bulunan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 9.287,00 TL'nin ödemenin yapıldığı 29/03/2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dava, İşyeri Sigorta Poliçesi kapsamında ödenen bedelin rücuen tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 22.3.1944 Tarih E.37, K.9, RG.3.7.1944 sayılı kararında;"Sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa, aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Davacı, sigorta şirketi olup davalıdan rücuen tazminat talebinin nedeni, davalı ile davacının sigortalısı arasındaki kira ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun sulh hukuk mahkemelerinin görevi başlıklı 4/(1-a) hükmü:“Sulh hukuk mahkemeleri, dava konusunun değer veya tutarına bakılmaksızın;

Kiralanan taşınmazların,9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununa göre ilamsız icra yoluyla tahliyesine ilişkin hükümler ayrık olmak üzere, kira ilişkisinden doğan alacak davaları da dâhil olmak üzere tüm uyuşmazlıkları konu alan davalar ile bu davalara karşı açılan davaları görürler” şeklindedir.

Davanın, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yürürlük tarihinden sonra 10.12.2012 tarihinde açılmış olmasına ve yukarıda belirtilen yasa hükmüne göre kira ilişkisine dayalı uyuşmazlıklarda sulh hukuk mahkemesinin görevli olmasına göre bu durumda mahkemece, davanın HMK 114/1-c.maddesi gereğince görevsizlik nedeniyle HMK 115/2.maddesi gereğince dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.