Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/2830 K.2017/2114

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı İdare tarafından dava dışı borçlunun vergi borcu nedeniyle gönderilen 130.000 TL’lik 18.11.2012 tarihli haciz ihbarnamesinin 22.11.2012 tarihinde tebliğ edildiğini, dava dışı kurum borçlusuna borçları olmadığı gibi 681,81 TL alacakları olduğunu belirterek 18.11.2012 tarihli haciz bildirisine konu 130.000 TL için borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, vergi dairesine husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu gereğince dava dışı vergi borçlusunun davacı şirketten haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibarıyla herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı İdare vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı AATUHK'nun 79.maddesi gereğince açılmış menfi tespit istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı İdare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davanın açılmasına davalı İdare sebebiyet vermediği gibi davalı İdare harçtan muaf olduğundan harç, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlıkların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden

hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına gerekmiştir.

-KARŞI OY-

Dava tarihi itibariyle uygulanması gereken HMK'nun 326/1.maddesi gereğince kanunda yazılan haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınması gerekir. HMK 312/2.maddesine göre davalının yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması iki şartın birden gerçekleşmesine bağlıdır. Bu maddeye göre davalı hem davanın açılmasına kendi hal ve davranışıyla sebebiyet vermemiş olmalı hemde yargılamanın ilk duruşmasında davacının talep sonucunu kabul etmiş olmalıdır. Bu dosyada her ne kadar davalı taraf dava açılmasına sebebiyet vermemiş ise de yargılamanın ilk duruşmasında davayı kabul etmemek suretiyle ihtilafı sürdürdüğünden HMK 312/2.maddesinde gösterilen hal gerçekleşmemiştir.