Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/2902 K.2015/10869

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı V.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, müvekkilinin kullandığı araca çarparak yaralanmasına neden olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik kazanç kaybı olarak 1.000,00 TL ile Konya .....

Hastanesi’nde yapmış olduğu 7.000,00 TL olmak üzere toplam 8.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline, 15.000,00 TL manevi tazminatın ise kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı V..

Y..’dan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 20.09.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile 15.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin 03/12/2012 tarihli ıslah dilekçesi, mahkemece, davacının bir kez davasını ıslah edebileceği gerekçesiyle dikkate alınmamıştır.

Birleştirilen davada, davacının kazanç kaybının olduğu belirtilerek 1.970,32 TL tazminatın davalılardan tahsili talep edilmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur. Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm; davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 23/06/2014 gün 2013/7680-2014/9816 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; asıl davada, davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL. maddi tazminatın kazanç kaybı olarak davalı V.. Y.. bakımından haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 11.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, diğer davalı .....

Sigorta AŞ bakımından ise poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla dava tarihi olan 14/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 7.000,00 TL tedavi giderinin davalı V.. Y..'dan haksız fiil tarihi olan 11/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine, 10.000,00 TL. manevi tazminatın davalı V..

Y.. bakımından haksız fiilin meydana geldiği tarih olan 11.08.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, diğer davalı ..... Sigorta AŞ bakımından ise poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla dava tarihi olan 14/03/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine, birleştirilen davada, davanın kabulü ile 1.970,32 TL ek maddi tazminatın davalı A..

A..'den dava tarihi olan 17/11/2014 tarihinden, davalı V.. Y.. yönünden ise 11/08/2010 kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı A.. A.. yönünden sigorta sorumluluk limitleri dahilinde) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı V.. Y.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, bozma kararı öncesi sunduğu temyiz dilekçesinde, kararın verilmesinden sonra Sosyal Güvenlik Kurumu'na tedavi giderlerinin ödenmesi için başvurduklarını, kurum tarafından kendilerine 2.037,00 TL ödeme yapıldığını belirtmiştir. 818 sayılı BK.'nun 113. maddesi (6098 sayılı BK.'nun 131. maddesi) gereğince ödeme, borcu söndüren işlemlerdendir. O halde mahkemece, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacılara yapılan ödemenin, talep edilen tedavi giderlerine ilişkin olduğunun belirlenmesi halinde ödenen bedelin tenzil edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.