KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/3003 E., 2015/11062 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 16/10/2014
- Numarası
- 2008/207-2014/594
Karar Metni
325 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı, resmi araç içerisinde görev nedeni ile yolcu olarak bulunduğu sırada davalının sevk ve idaresindeki aracın kusurlu olarak araçlarına çarptığını, kaza dolayısı ile yaralandığını, işgücü kaybına uğradığını ve tedavi, ulaşım vb masraflar yapmak zorunda kaldığını belirterek iş gücü kaybı için 7.000,00 TL, tedavi bedeli için 1500 TL hastanedeki masraflar için3.100,00 TL, yoksun kaldığı fazla mesai ücreti kaybı için 510 TL ve 5.500TL manevi tazminatın dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş ve 10.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini arttırdığını beyan etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın açıldığı tarih itibari ile geçerli olan HUMK'nun hükümleri gereğince dilekçede fazlaya ilişkin hakları saklı tutulmadığı, bu sebeple kısmi dava açılmadığının kabul edildiği, ıslahın mümkün olmadığı, dava tarihi itibari ile geçerli usul kuralları gereği bu sebeple miktar artırımının mümkün olmadığı, HMK'nun 109/3.maddesine göre durumun değerlendirilmesi gerektiğianlaşıldığından davanın kısmen kabulü ile; 220,45 TL geçici iş göremezlik zararı, 4.600,00 TL tedavi gideri ve tarafların durumu kazanın oluş şekli kusur oranı, neticenin ağırlık derecesi
dikkate alınarak 4.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/3003, K. 2015/11062, 22 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama