Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/303 K.2017/7490

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davacıların murisi ....'ın davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın yolcusu olduğunu, 08/11/2012 tarihinde meydana gelen çift taraflı trafik kazasında öldüğünü, davacıların desteklerini kaybettiklerini belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere her bir davacı için 100,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslahla talebini artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacılardan ... tarafından açılan davanın reddine, davacılar ... ve ... tarafından açılan davanın kabulü ile davacılardan ... için 5.131,36 TL, ... için 5.663,76 TL maddi tazminatın 05.12.2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlarda avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istenime ilişkindir.

Davacı vekili tarafından dava dilekçesinde temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, talep artırım dilekçesinde ise yasal faiz istenilmiş ve mahkemece avans faizine hükmedilmiştir. Davacı vekili, artırım dilekçesinde yasal faiz istemesine rağmen temerrüt faizi olarak yasal faize hükmedilmesi gerekirken talep aşılarak avans faizine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.