Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/3065 K.2015/7470

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili idaresindeki bisiklete davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu davacının yaralandığını belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı için 1.000,00.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, ayrıca 30.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki davalılardan olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, maddi tazminat talebini HMK 107.maddesi uyarınca 16.249,22 TL daha arttırmıştır.

Davalı ...Ş. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., aracı harici olarak diğer davalıya sattığını, sorumluluğunun olmadığını belirterek davanın reddinİ savunmuştur.

Davalı ..., kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğu ve % 4.1 oranında sürekli çalışma gücü kaybının bulunduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddi ile geçici ve sürekli çalışma gücü kaybı nedeniyle 17.249,22.-TL maddi tazminatın tüm davalılardan, 5.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketi dışındaki

Somut uyuşmazlıkta davacı davadan önce davalı ... şirketine müracaat ettiğini iddia ve ıspat etmiş değildir.

Bu durumda davalı ... şirketinin 20.12.2011 dava tarihinden itibaren faizle sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde haksız fiil tarihinden itibaren sorumlu tutulması doğru görülmemiştir.

3-Davalı ... şirketinden manevi tazminat talep edilmediği, aleyhinde manevi tazminata da hükmedilmediği halde sadece hükmolunan maddi tazminatın harç ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerekirken diğer davalılarla birlikte manevi tazminatın harç ve vekalet ücretinden de sorumlu tutulması isabetli bulunmamıştır.

Ancak bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.