Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/3384 K.2016/3644

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 13.08.2012 tarihinde davalı ... ’ye zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı, sürücü ... idaresindeki araç ile kaza sonucu müvekkillerinin bir yaşındaki çocuğunun vefat ettiğini, yol yapım çalışması yapan davalı ... ve ...’nin kazanın meydana gelmesinde kusurlu olduklarını, davalı ... şirketinin ödeme yaptığını ancak eksik ödeme yaptığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak her bir davacı için 5.000,00’er TL maddi, 5.000,00’er TL manevi tazminatın 27.04.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (sigorta şirketinden poliçe teminat limitiyle)davalılardan tahsilini istemiştir. 18.11.2013 tarihli dilekçe ile davalı ... ve ... aleyhindeki davayı atiye bırakmıştır.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 3.588,62 TL, ... için 4.898,62 TL destekten yoksun kalma tazminatının 27.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... 'den tahsiline fazlaya ilişkin talep, davalı ... aleyhindeki davanın yargı yolu nedeniyle ve ... aleyhindeki davanın reddine verilmiş; hüküm, davacılar ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar ve davalı ... vekillerinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; AAÜT uyarınca, her bir davacı için hükmedilen maddi tazminat miktarları üzerinden ayrı ayrı vekâlet ücreti takdir edilerek her bir davacı için 1.500,00’er TL vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken her iki davacı lehine 1.500,00 TL vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde; 6098 sayılı TBK’nin 74. maddesine göre hâkim, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hâkimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı değildir. Aynı şekilde, ceza hâkiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararı da hukuk hâkimini bağlamaz. Buna göre, hukuk hâkimi kural olarak ceza hakiminin belirlediği kusur oranı ile bağlı değil ise de, kesinleşen maddi olgu ile bağlıdır.

Bu ilkeler ışığında, mahkemece; ceza dosyasında kesinleşen maddi olgu göz önünde bulundurulmak suretiyle iş bu dosya ve ceza dosyasındaki tüm deliller birlikte değerlendirilip kusur durumunun tespiti için ayrı bir bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli, denetime müsait kusur raporu alınarak belirlenecek kusur oranına göre verilmesi gerekirken, yazılı şekilde verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

4-1982 T.C. Anayasa'sının 26. ve 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 27.maddesi uyarınca, taraflar dinlenmeden iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez. Yine HMK'nin 280 maddesi hükmüne göre "Bilirkişi, raporunu, varsa kendisine incelenmek üzere teslim edilen şeylerle birlikte bir dizi pusulasına bağlı olarak mahkemeye verir; verildiği tarih rapora yazılır ve duruşma gününden önce birer örneği taraflara tebliğ edilir." Bilirkişi rapor örneğinin taraflarca okunup değerlendirilebilmesi, varsa itirazlarını dile getirebilmeleri ya da belirsizlik gösteren hususlar hakkında açıklama yapılmasını temin amacıyla veya yeni bilirkişi incelemesini talep edebilmeleri için taraflara tebliğ edilmesi zorunluluğu öngörülmüştür.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu davalıya tebliğ edilmeden, rapora itiraz etme veya beyanda bulunma hakkı verilmeden Anayasa ve HMK ile koruma altına alınan hukuki dinlenilme ve savunma hakkı kısıtlanarak davalılar aleyhine hüküm kurulması doğru görülmemiştir.