Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/3657 K.2015/10617

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 19.07.2005 tarihinde davalı Y.. O..’ın idaresindeki traktör ile müvekkillerin murisi R. K.’ya kasten çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, ıslah ile birlikte davacılar; Kübra için 67.892,56-TL maddi, 20.000,00-TL manevi, Kamil için 3.000,00-TL maddi, 10.000,00-TL manevi, Bayram, Arife ve Gönül için ayrı ayrı 10.000,00-TL manevi tazminatın 19.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacılar; eş Kübra için 36.386,36-TL maddi, 10.000,00-TL manevi, anne Arife ve çocuklar Kamil, Bayram ile Gönül için ayrı ayrı 5.000,00-TL manevi tazminatın 19.07.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, çocuk Kamil için maddi tazminat isteminin reddine karar verilmiş; hüküm davacılar ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Kübra ve Kamil’in dışındaki davacıların maddi tazminat talepleri olmadığı halde reddedilen maddi tazminat davasının vekâlet ücretinden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulması doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nin geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK.nin 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.