Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/3895 K.2017/10182

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı tarafın sevk ve idaresinde bulunan aracın kusurlu hareketi ile kazaya neden olarak müvekkillerinin müşterek murislerinin vefat etmesine neden olduğunu, müvekkillerinin müşterek murisinin meydana gelen trafik kazası neticesinde bir süre tedavi görüp daha sonra kazaya bağlı olarak vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 15.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihin itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıların maddi tazminat davasının reddine, davacıların manevi tazminat davasının kabulü ile; her bir davacı için 5.000,00'er TL olmak üzere 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm,davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı sürücü haksız fiil sorumlusu olup herhangi bir ihtar ve ihbara gerek kalmaksızın kaza(ölüm) tarihinde yükümlü olduğu tüm borçlar yönünden temerrüde düşer.Somut olayda, 20.12.2006 tarihinde meydana gelen kazada yaralanan davacıların murisi kaza tarihinden sonra 14.01.2007 tarihinde vefat etmişir. Davacılar vekili dava dilekçesinde maddi ve manevi tazminat için olay tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesini talep ettiği halde, mahkemece hükmedilen manevi tazminat alacağı için hiç faize hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Yukarıda belirtilen husus doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 438/7 maddesi uyarınca manevi tazminata ilişkin hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.