Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/4674 K.2017/11655

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkillerinin murisi ...'ın 27.12.2009 tarihinde ... plaka sayılı aracıyla direksiyon hakimiyetini kaybederek tek taraflı geçirdiği trafik kazası neticesinde vefat ettiğini, müvekkillerinin desteklerini kaybetmiş olması nedeniyle bahse konu aracı ... yapan davalı ... şirketinden fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00.-TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak müvekkillerine ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; olayın tek taraflı kaza olması ve müteveffanın 8/8 oranında kusurlu bulunması nedeniyle müvekkilinin sürücü yakınlarına karşı mali sorumluluğunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile, ... için 89.028,17 TL, ... için 20.378,54 TL,... için 5.706,32 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara ödenmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu kapsamında, haksız eyleme dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davalıya sigortalı araç özel araç olup, asıl zarar verenden istenilemeyecek ticari temerrüt faizinin, onun sorumluluğunu üstlenen davalı sigortadan da istenemeyeceği, dolayısıyla bu aracın haksız eyleminin de TTK'nın 3. maddesi uyarınca ticari iş niteliği taşımamasına, bu durumda da bu davalıdan ancak yasal faiz istenebileceğine göre, davalı ... bakımından istem gibi ticari işlerde öngörülen temerrüt faizine hükmedilmesi doğru görülmemiştir. Bu eksiklik bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.