Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/4703 K.2018/459

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hüküm davacı ve davalı ... AŞ vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekilince de duruşma talep edilmiş olmakla duruşma için tayin edilen 30.01.2018 Salı günü davacı ve davalılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu araca davalı ....'nin zorunlu, davalı ....'nin ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin malul kaldığını, müvekkilinin kazadan önce çiftçilik yaptığını beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatının davalı ....'den, 80.000,00 TL manevi tazminatın ve eğer maddi tazminat zorunlu trafik sigorta poliçe limitini aşarsa aşan kısmının davalı ....'den dava tarihinden itibaren faiziyle tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı taleplerini toplam 54.313,56 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat istemi yönünden ıslah edilen davanın kabulü ile; 54.313,56 TL'nin 08/10/2013 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...Ş.'den alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL'nin

08/10/2013 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ....'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı .... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacının yolcu olmasına ve davanın müştereken müteselsilen açılmış bulunmasına göre, davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK. md. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Somut olayda davacı maluliyeti nedeniyle 80.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece 5.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı sağ kulağından işitme kaybı nedeniyle %16,2 oranında daimi malul kalmıştır. Davacının yaralanmasının niteliği, yolcu oluşu, faiz başlangıç tarihi (8.10.2013), duyulan acı, davalı ...Ş.’nin ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı oluşu ve manevi tazminat teminat limiti (2.500.000 TL) gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı çok az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.