Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/4990 K.2017/6557

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıya sigortalı araçların sebep olduğu kazada müvekkillerinin desteğini öldüğünü açıklayıp ıslah ile artırılan toplam 110.755,90 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller gereğince davanın kabulü ile davacı ... için 76.855,73 TL, davacı ...için 3.898,54 TL, davacı ... için 30.001,63-TL olmak üzere toplam 110.755,90 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ...Ş. vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan ölüme dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece aldırılan aktüerya raporunda davacıların toplam zararlarının 187.433,90 TL olduğu belirlenmiş, davalı ... Sigorta A.Ş. tarafından 76.755,90 TL ödenmiştir. Davacıların toplam gerçek zararlarının 187.433,90 TL olduğu

tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Usul hükümleri uyarınca davalılar dava açılmasına sebebiyet verdiklerinden vekalet ücreti hesabı yönünden gerçek zararın tamamı üzerinden vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde ödeme düşüldükten sonraki miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi ve ayrıca ihtiyarı dava arkadaşı olan her bir davacı için ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken toplam tazminat miktarı üzerinden tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/II. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.