Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5107 K.2017/11015

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın maddi tazminat yönünden kabulüne, manevi tazminat yönünden kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K ARAR -

Davacılar vekili, müvekkillerinin eşi ve annesi olan ...'nun yaya olarak bulunduğu esnada davalıların sürücü ve zorunlu mali sorumluluk ... şirketi olduğu araçla çarpması neticesinde hayatını kaybettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla destekten yoksun kalma tazminatı olarak davacı eş ... için 1.000,00 TL ve ... için 1.000,00 TL maddi tazminatın (... şirketinin poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, davacı ... için 25.000,00 TL, diğer davacılar ..., ...,

... ve ... için 15.000,00'er TL. manevi tazminatın kaza tarihi olan 26.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı ...'tan tahsilin istemiş, 17.11.2014 tarihli dilekçe davacı ... yönünden maddi tazminat talebini 8.338,45 TL, davacı ... için 1.116,04 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, sigortalının kusuru oranında ve poliçe limiti ile sorumlu olunduğunu, davacılardan ... için 15.233,95 TL, ... için 869,33 TL tazminatın 06.08.2012 tarihinde ödendiğini, faiz başlangıç tarihini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur. Davalı ... vekili, desteğin asli, müvekkilinin tali kusurlu olduğunu, ölümlü kaza nedeniyle psikolojisinin bozulduğunu, talep edilen tazminatın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebinin kabulü ile, davacı ... için 8.338,45 TL ve ...için 1.116,04 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 26/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek (... şirketi açısından temerrüt tarihi olan 10/05/2012 tarihinden geçerli olmak üzere) yasal faizi ile birlikte (... şirketinin sorumluluğu poliçe limitleri ile sınırlı olmak kaydıyla) davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, manevi tazminatın kısmen kabulü ile,

davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 3.000,00 TL., diğer davacılar ..., ... ve ... için 1.000,00'er TL. manevi tazminatın olay tarihi olan 26/06/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

1-6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu davacı ... lehine hükmedilen 1.116,40 TL maddi tazminat kararı anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, temyiz eden davalı ... yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin bu yönden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi neticesinde; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur

oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.