Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5155 K.2017/10529

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, davalının maliki olduğu aracın müvekkilinin maliki ve aynı zamanda sürücüsü olduğu araca tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin ağır yaralandığını, eski sağlığına kavuşamadığını, elem çektiğini, aracının pert olduğunu beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 5.000 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımının dolduğunu, ceza davasının bekletici mesele yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile; 5.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 18/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, ceza zamanaşımının dolmamış olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK md 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Somut olayda, davacı trafik kazasında %73 oranında daimi malul kalmış, 50.000 TL manevi tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece 15.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacının maluliyet oranı, kusurunun olmaması, kaza tarihi (18.5.2007), davalının sosyal ve ekonomik durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı bir miktar az olup, somut olaya uygun bir manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.