Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5237 K.2015/9186

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın, davacıların desteği yaya....’a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere her davacı için ayrı ayrı 2.000 TL'den olmak üzere 4.000 TL maddi, her biri için ayrı ayrı 35.000 TL'den 70.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..... vekili, kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı anne Nurhan için 2.000 TL, baba.... için 2.000 TL maddi tazminatın davalılardan tahsiline, anne ..... için 8.000 TL, baba Halil İbrahim için 8.000 TL manevi tazminatın davalılar işleten ve sürücüden tahsiline dair verilen kararın davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 15.04.2014 gün ve 2013/6227 Esas, 2014/5814 Karar sayılı ilamı ile “Davacılar için takdir olunan manevi tazminatın düşük olduğu” gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davacı anne .... için 2.000 TL, baba ....için 2.000 TL maddi tazminat ile davacıların her biri için ayrı ayrı 18.000,00'er TL, manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılar.... ile ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K.nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar için takdir olunan manevi tazminatların bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma öncesi verilen maddi tazminata ilişkin hüküm kesinleşmiş olduğundan mahkemece bozma sonrası yeniden maddi tazminata hükmedilmesi de doğru olmayıp ayrıca bozmayı gerektirmiştir.