Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5269 K.2017/11102

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı şirkete trafik sigortalı aracın davacıların murisine çarpması sonucu vefat ettiğini, kaza nedeni ile müvekkillerinin maddi zararlarının olduğunu, ... şirketinin kaza nedeni ile bir miktar ödeme yaptığını, ancak zararlarını karşılamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı tutarak davacılar ... için 3.000,00 TL, ... ve ... için 2.500,00'er TL bakiye tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 19.11.2014 tarihinde ıslah ile talebini davacılar ... için 39.143,77 TL'ye, ... için 8114,42 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan delillere göre ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın ıslah talebi doğrultusunda davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davacılardan ... için 39.143,77 TL, ... için 8.114,42 TL, ... için 958,19 TL olmak üzere toplam 48.216,38 TL destekten yoksun kalma maddi tazminatının temerrüt tarihi olan (kısmi ödeme tarihi) 25/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınıp davacılara verilmesine davacılardan ... yönünden fazlaya ilişkin talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-6100 Sayılı HMK.'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Davalı aleyhine davacı ... için hükmedilen miktar 958,19 TL olup karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ...'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle davalı vekilinin davacı ... için hükmedilen tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Destekten yoksun kalma zararının hesabında desteğin gelirinin belirlenmesi tazminatın doğru tespitinde önemli bir yer tutmaktadır. Çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve pasif devrede zararın asgari geçim indirimsiz asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Pasif devre zararının hesaplanması sırasında esas alınan ücret, bir çalışmanın karşılığı değil, ekonomik bir değer taşıyan yaşamsal faaliyetlerin sürdürülmesinin karşılığıdır. Hal böyle olunca da ücretle fiilen çalışanlara uygulanmak için getirilen asgari geçim indiriminin, ücretli bir çalışmanın söz konusu olmadığı pasif dönem (devre) zararının hesaplanmasında dikkate alınamayacağı açıktır.

Zira, asgari geçim indirimi (AGİ), ücretin eki olmadığından, tazminat alacaklarının hesaplanmasına esas ücrete dahil edilemez.

Somut olayda, desteğin pasif dönemine ilişkin tazminata esas geliri belirlenirken AGİ dahil edilmiş asgari ücret üzerinden hesaplama yapılması hatalıdır. Bu nedenlerle, pasif döneme ilişkin hesaplamanın, AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden yapılması konusunda, ek rapor alındıktan sonra, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.