Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5364 K.2017/11675

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, ... plaka sayılı araç ile davalıya trafik sigortalı ... plaka sayılı aracın çarpışması sonucu ... plaka sayılı araç sürücüsü davacıların desteği ...'nin vefat ettiğini, kazanın oluşumunda müteveffanın kusurunun bulunmadığını, kaza nedeniyle ...

Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2010/390 Esas sayılı dosyasına kayden açılan davada verilen kararın Yargıtay 17. Hukuk Dairesi tarafından düzeltilerek onandığını, kusur ve tazminat raporunun kesinleştiğini, söz konusu dosyada ikinci kez ıslah dilekçesi verildiği gerekçesiyle dilekçenin kabul edilmediğini, müvekkillerin anılan dosyada alınan bilirkişi raporuna göre bakiye 9.523,72 TL tazminat alacağı olduğunu, davalının 12.02.2010 tarihinde temerrüte düştüğünü, tam kusura dayanılmadığını, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 7.890,92 TL, davacı ... için 766,20 TL,

... için 866,60 TL olmak üzere toplam 9.523,72 TL tazminatın 12.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 7.890,92 TL, davacı ... için 766,20 TL, davacı ... için 866,60 TL olmak üzere toplam 9.523,72 TL tazminatın davalıdan tahsiline, söz konusu miktarlara dava tarihinden itibaren yasal faiz hesaplanmasına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2014 yılı için 1.890,00 TL'dir.

Temyize konu karar, davacı ... için 766,20 TL, davacı ... için 866,60 TL tazminat tutarları yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacılar Sevcan ve Yusuf vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-) Davacı ... vekilinin temyiz incelemesine gelince; dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 99/1 maddesi ile Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortasının Genel Şartlarının B-2 maddelerine göre sigortacı, zararın ihbarı ve gerekli belgelerin sigortacıya bildirildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının poliçe limiti dahilinde tazminatı ödemekle yükümlü olup bu sürenin sonunda ödeme yapılmadığı takdirde temerrüdün gerçekleşeceği öngörülmüştür.

O halde, davalı ... şirketine davacılar tarafından dava tarihinden önce 2.2.2010 tarihinde yapılmış ihbar bulunduğu iddia edilmiş ise de bu ihbarın tebliğ tarihi ispat edilememiş olduğuna ve hasar dosyası içerisinde bulunan davalı ... şirketinin 15.4.2010 tarihli yazısı nazara alınarak davalı ... şirketinin bu tarihte temerrüde düştüğünün kabulü gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de;

bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HMUK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.