Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/5442 K.2018/921

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar ... , ... , ... (dahili davalı), ... (dahili davalı) vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 13.02.2018 Salı günü davacı vekili Av. ... geldi. Davalılardan tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların maliki, zorunlu trafik sigortacısı ve sürücüsünün mirasçıları olduğu tırın müvekkilinin kullandığı yabancı plakalı tıra tam kusurlu olarak çarpması sonucu müvekkilinin ağır yaralandığını, müteveffa sürücünün mirasçıları olarak davalı eşi ... ve oğlu ... ’un tespit edilebildiğini, mahkemece nüfus kayıt örneklerinin nüfus müdürlüğünden istenmesi halinde var ise diğer mirasçılarının da davaya dahil edileceğini, müvekkilinin sol bacağına protez plaklar ve vidalar takıldığını, sadece medikal tedavi masraflarının 7.000 YTL’nin üzerinde olduğunu, tedavi amacıyla 750 YTL üzerinde ulaşım gideri yaptığını,

haftanın beş günü fizik tedavi ve rehabilitasyon tedavisi gördüğünü, bunun için dava tarihine kadar 1.200 YTL ödeme yaptığını, doktor tavsiyesiyle kaplıcaya gittiğini, bunun için 1.500 YTL harcama yaptığını, bir süre Türkiye’de tedavi gördükten sonra İran’da tedavisinin devam ettiğini, müvekkilinin uluslararası tır şoförü olduğunu, kaza tarihinden beri çalışamadığından kazanç kaybına uğradığını, aylık kazancının 725 YTL olup dava tarihine kadar 7.250 YTL kazanç kaybına uğradığını, maluliyeti nedeniyle artık aynı işi yapmasının mümkün olmadığını, çalışma gücünü sürekli olarak kaybettiğini,

sürekli işgöremezlik nedeniyle şimdilik zararının 3.500 YTL olduğunu, elem çektiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.100 YTL maddi, 20.000 YTL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 29.11.2007 tarihli dahili dava dilekçesiyle mirasçılar ... ve ... ’i de davaya dahil etmiş, davalı ... Uluslararası Nakliyat Ve Turizm Tic. Ltd.

Şti. bakımından davadan feragat etmiş, ıslah dilekçesiyle taleplerini sürekli işgöremezlik ve belgesiz tedavi gideri bakımından toplam 130.279,36 TL’ye yükseltmiştir.Davalılar davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabul kısmen reddine, 77.379,60 TL maddi tazminatın 14/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... , ... , ... ve ... dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

8.000,00 TL manevi tazminatın 14/05/2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... , ... , ... ve ... dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davalı ... Uluslararası Nakliyat ve Turizm Tic. Lmt.

Şti'ne karşı açılan davanın feragat nedeni ile reddine, davalı ... şirketi hakkında HMK 315 uyarınca karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... , ... , ... (dahili davalı), ... (dahili davalı) vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında (aşağıda (2) nolu bentte belirtilen husus dışında) bir usulsüzlük bulunmamasına, ceza zamanaşımının dolmamasına ve

manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalılar ... , ... , ... (dahili davalı), ... (dahili davalı) vekillerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın A-1. maddesinde, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu sigorta limitlerine kadar temin eder.” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda davalı ...Ş. ile davacı yargılama sırasında sulh olmuştur. 16.10.2014 havale tarihli sulh protokolü ile davalı ... şirketi davacıya 39.570,97 TL asıl alacak olmak üzere faiz, yargılama gideri ve dava vekalet ücretiyle birlikte toplam 59.565,19 TL ödemiştir.

Sulh protokolünde ‘‘İşbu derdest davadan davalı ...Ş. poliçelerden kaynaklı tüm sorumlu olduğu limiti ve ferilerini, yargılama gideri ve vekalet ücretiyle tüm ferilerini ödediğinden, davalı ...Ş. ve yine poliçe limitinin tamamı ödendiğinden bu oranda sigortalısı açısından maddi ve bedeni tazminat yönünden feragat edecek ve dava ... Sigorta A.Ş. yönünden feragat ile sonlandırılacak, söz konusu derdest dava, hak ve talepler ‘poliçe limitlerini aşan kısım açısından’ ...

Sigorta A.Ş. dışındaki diğer davalılar yönünden devam edecektir...’’ şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Davaya konu zorunlu trafik sigorta poliçesi teminat tarihleri 27.7.2005-27.7.2006 olup, esasen 14.5.2006 kaza tarihinde kişi başına sakatlık poliçe limiti 57.500,00 TL’dir. Mahkeme tarafından hükme esas alınan 3.6.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda 128.879,36 TL sürekli işgöremezlik tazminatı hesaplanmıştır.

Mahkemece 128.879,36 TL’den kişi başına sakatlık poliçe limiti olarak 50.000,00 TL ile davalı ... tarafından davacıya davadan önce ödenen1.000,00 TL ile ortalama 500,00 TL kabul edilen İran uçak bileti bedeli toplamı 1.500,00 TL'de düşülmek suretiyle davalılar ... , ... , ... ve ... aleyhine toplam 77.379,60 TL sürekli işgöremezlik tazminatına hükmedilmiştir.

Esasen mahkemece tazminattan 14.5.2006 kaza tarihindeki poliçe limiti olan 57.500,00 TL yerine, yanılgılı değerlendirmeyle 2005 yılının poliçe limiti olan 50.000,00 TL mahsup edilerek adı geçen davalılar aleyhine fazla tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.