Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/6544 K.2017/12251

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı ... şirketine trafik sigortalı servis aracı içinde bulunan davacıların 9 yaşındaki kızlarının 15.02.2008 tarihinde meydana gelen tek taraflı trafik kazasında vefat ettiğini belirterek temerrüt tarihinden itibaren ticari faizin uygulanması ile müvekkilleri ... için 7.500,00 TL (destek tazminatı), ... için 7.500,00 TL (destek tazminatı) ve 5.000,00 TL (cenaze ve defin masrafı) olmak üzere toplam 20.000,00 TL destek tazminatının tahsilini talep etmiş, defin gideri talebinden feragat etmiş, tamamlama harcını da yatırarak talebini yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 34.225,7 TL destekten yoksun kalma tazminatın 11/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davacının defin ve cenaze masrafları talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. madde hükmü gereğince, anne-baba birlikte çocukların bakımından sorumludur, aynı yasanın 327. maddesinde ise “Çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından karşılanır” denilmektedir.

Her baba ve annenin çocuğunu belli bir yaşa kadar büyütmek, yetiştirmek ödevi olup çocuğun ölümü nedeni ile artık yapılması gerekmeyecek yetiştirme giderlerinin belirlenecek destekten yoksun kalma tazminatından düşülmesi gerekmektedir. Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan aktüerya raporunda, desteğin 9 yaşında olduğu, anne ve babasına destek olacağı kabul edilmiş, yetiştirme gideri tenzil edilmemiştir. Oysa, 9 yaşındaki desteğin 18 yaşında kazanç elde etmeye başlayacağı, bu yaşa kadar davacı annenin çalışması halinde davacıların, davacı annenin çalışmaması halinde ise sadece davacı babanın yetiştirme gideri yapacağı kabul edilmelidir. O halde mahkemece yapılacak iş, yukarıda sayılan yönlerin de gözetildiği ek rapor alarak sonucuna göre karar vermektir.