KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2015/6558 E., 2018/72 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, 15.12.2010 tarihinde davalıların malik, sürücü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın, müvekkilinin sürücüsü bulunduğu araca çarparak yaralanmasına sebep olduğunu, davalı sürücü Kubilay'ın tamamen kusurlu olduğunu belirterek, tedavi, bakıcı, maluliyet ve yol gideri olmak üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işletilecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 01.12.2014 tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini 6.976,85 TL olarak ıslah etmiştir.
Davalılar Hasan ve ... vekili, davacının sigorta şirketine başvuru yapması gerektiğini, kusuru ve tazminat taleplerini kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı ... şirketi vekili, davaya konu aracın trafik sigortacısı ve aynı zamanda ihtiyari mali mesuliyet sigortacısı olduklarını, kusurun tespiti gerektiğini, 6111 sayılı Yasa gereğince tedavi ve geçici iş gücü kaybından sorumlu olunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 7.976,85 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine (davalı ... şirketinin sorumluluğu poliçe limitleri ile ve maddi tazminat miktarı ile sorumlu olmak üzere ve davalı ... şirketi için faizin dava tarihinden itibaren uygulanmasına) fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karar davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2015/6558, K. 2018/72, 22 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama