Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/6762 K.2015/12825

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı tarafından zorunlu mali mesuliyet sigortası yapılan araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin aracın karıştığı trafik kazasında yaralandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 500 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ile 500 TL geçici işgöremezlik tazminatı olmak üzere toplam 1.000,00 TL, tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, ıslah dilekçesi ile 500 TL'lık geçici işgöremezlik tazminatı talebinden feragat etmiş, 500 TL'lık sürekli işgöremezlik tazminatı talebini ise 95.485,92 TL'na arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davacının uğradığı zararın davalı tarafından tazmin edildiği, başkaca alacağının kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Beden gücü kaybına uğrayan kişinin aynı işi zarardan önceki durumuna ve diğer kişilere göre daha fazla efor sarfıyla yaptığı gerçeğinden hareket edilerek bir anlamda zararı, fazladan sarf edilen bu gücün oluşturduğu kabul edilmektedir.

Davacı H.. S.. 1.1.1965 doğumlu olup olay tarihinde 47 yaşındadır. PMF yaşam tablosuna göre 23 sene 4 ay bakiye ömrü bulunmaktadır. Kaza geçirmeseydi 60 yaşını doldurduğu tarihe kadar aktif hayat sürerek çalışmaya devam edeceği bu dönemdeki çalışması sırasında, sağlam emsallerine göre beden gücü kaybı oranında daha fazla efor sarfetmek zorunda kalacağı kabul edilerek bu dönem için maddi tazminat hesabı yapılmalıdır.

Davacının kazadan sonra İzmir Adli Tıp Kurumunca düzenlenen rapora göre %52 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiği, geçici iş göremezlik süresinin ise 6 ay olduğu belirlenmiştir. İlçe Müftülüğünde görevli olan davacı 10.12.2012 tarihli kazadan sonra, 22.3.2013 tarihinde hastaneden taburcu olmuş, 21.6.2013 tarihinde tekrar göreve başlamış, 7.2.2014 tarihinde de emekliye ayrılmıştır.

Davacının çalıştığı kurumdan kaza tarihinden emekliye ayrıldığı tarihe kadar almış olduğu maaşlar ile emekli olmasaydı en son bildirim tarihine kadar alması gerektiği maaşları gösteren çizelge istenmelidir.

Güç kaybından doğan tazminata esas gelirleri bildirilecek olan bu maaş miktarları üzerinden hesaplanmalıdır.Olay tarihinden bilinen son gelir tarihine kadar işlemiş devre gelirleri, bu dönemlere ilişkin olarak bildirilen maaşlar üzerinden peşin değersiz hesaplanmalı, bu tarihten sonra işleyecek devre gelirleri her yıl için %10 oranında arttırılarak her yıl için ayrı ayrı %10 iskontoya tabi tutulmalıdır.

Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının aktif dönem zararı asgari ücret esas alınarak hesaplama yapılmıştır. Bilirkişiden davacının aktif dönem zararının belirlenmesi için ek rapor alınarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmelidir.Eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.