Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/7261 K.2018/1697

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl ve birleştirilen davada; davalının kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve yüzünde sabit eser kaldığını açıklayıp 1.456,17 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, alınan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile asıl davada, 784,00 TL maddi tazminatın davalılardan, 442,50-TL tedavi giderinin davalı Sosyal Güvenlik Kurumu'ndan, birleştirilen davada 2.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili ile davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup davalı Sosyal Güvenlik Kurumu aleyhine karar verilen 442,50 TL yönünden karar kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;