Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/7693 K.2015/14181

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili 20.11.2012 tarihinde Bingöl - ... Karayolunda müvekkilinin, sevk ve idaresindeki.....plakalı araç ile davalının yola dökmüş olduğu ve temizlemediği mucurdan dolayı kaza yaptığını belirterek, müvekkiline ait araçta meydana gelen hasar bedeli, değer kaybı, ve aracın kulanılamamasından doğan maddi zarar olarak şimdilik 1.000,00 TL ile ayrıca tespit masrafının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık Mahkemesinin 23/06/2014 tarih ve 2014/592 E. 2014/644 K. sayılı kararı ile davaya bakmak hususunda adli yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; 9.540,00 TL’nin temerrüd tarihi olan 03/01/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine yöneliktir.

İkame araç bedeli yönünden emniyet araştırma tutanağı dikkate alınarak hüküm kurulmuştur. Mahkemece davacının aracının 20 günde tamir edilebileceği kabul edilmiş olup bu sürede davacının kendi aracına yapacağı masraflar düşülerek ikame araç bedeli yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, teknik araştırmaya dayanmayan araştırma tutanağı esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Kabule göre de; Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca, davalı Karayolları Genel Müdürlüğü, harçtan muaf olduğu halde, mahkemece, harçtan sorumlu tutulması ve ayrıca reddedilen miktar yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir.