Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/7804 K.2018/1534

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARA R-

Davacı vekili, müvekkili idaresindeki motosikletle, davalıların işleten, sürücü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın 04.05.2012 tarihinde çarpışması sonucu meydana gelen trafik kazasında, davacının yaralandığını ve davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL maddi ve 15.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan (davalı ... şirketinin maddi tazminattan sorumlu olması kaydıyla) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, 31.10.2014 tarihli dilekçe ile talebini 1.716,20 TL. olarak ıslah etmiştir.Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 1.716,20 TL maddi tazminatın 04/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 15.000,00 TL manevi tazminatın 04/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekillerince temyiz edilmiştir.Dava trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyiz sınırı belirlenirken yalnız dava konusu edilen taşınır malın veya alacağın değeri dikkate alınır. Faiz, icra (inkar) tazminatı, vekalet ücreti ve yargılama giderleri hesaba katılmaz.

Temyize konu karar, davalılar ... ve ... aleyhine hükmedilen 1.716,20 TL maddi tazminat tutarı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalılar ... ve ... vekillerinin maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... ve ... vekillerinin maddi tazminata ilişkin temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE,