Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/781 K.2015/8232

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı Vekili, asıl davada, müvekkili şirket tarafından montaj tüm riskler sigorta poliçesiyle sigortalanmış bulunan emtianın 06.01.2006-17.01.2006 tarihleri arasında sigortalı firmanın taahhüt işlerini yerine getirdiği şantiyeden çalındığını, davalı şirketin hırsızlık olayının meydana geldiği şantiyenin her türlü güvenlik önlemlerinden sorumlu olduğunu, davalı şirketin ve istihdam ettiği personelin yükümlülüklerini gereği gibi ifa etmediklerini, basiretli bir tacir gibi davranamadığını bu nedenle hırsızlık olayının meydana geldiğini, hırsızlık olayı nedeniyle müvekkilinin sigorta ettirene sigorta tazminatını ödediğini ileri sürerek 14.396.06 TL'nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada, davacı vekili, aynı olay nedeniyle şantiyenin her türlü güvenlik hizmetlerinden sorumlu olan ve sigorta ettirenden şantiye güvenlik bedeli adı altında ücret alan asıl işveren davalı ....'den yukarıda belirtilen meblağın tahsilini istemiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacının sigorta ettireni ile müvekkili arasında akdi ilişki bulunmadığından müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, zararın gerçekleşip gerçekleşmediğinin belli olmadığını, dava dışı şirket ile

müvekkili arasında imzalanan sözleşmede, müvekkilinin yalnızca caydırıcı mahiyetteki ön güvenlik tedbirlerini almayı üstlendiğini, yaklaşık 2.000 kişinin çalıştığı şantiyenin tüm güvenliğinden müvekkilinin sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada, davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, davacının sigorta ettireninin getirdiği malzemeleri hiçbir şekilde müvekkili şirketin zilyetliğine ve güvenliğine bırakmadığını, proje kapsamında çalışmakta olan her yüklenicinin, işveren ile imzaladığı sözleşme gereğince kendi iş grubuna giren malzemenin güvenliğini sağlamakla yükümlü bulunduğunu, çalındığı iddia olunan malzemenin şantiyeye getirilip getirilmediğinin dahi belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonucu yapılan yargılamada toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası alınan bilirkişi raporu dosya kapsamına ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dairemizin Bozma ilamında" adı geçen davalı şirketin ücret karşılığında güvenlik hizmetini üstlendiği kabul edilerek ve ücretin yalnızca ofis alanlarının güvenliği için alındığı şeklindeki savunmanın, bu savunmayı yapan davalı tarafından kanıtlanması gerektiğinin gözetilerek gerekirse şantiyedeki genel uygulamanın olduğu ve davalı şirketin hangi güvenlik hizmetlerini sağlamakla yükümlü olduğu konusunda bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği" belirtilmiş olup,

bozma sonrası hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu yönde bir inceleme yapılmadığı gibi bozma öncesi alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak hazırlandığı anlaşıldığından hüküm kurmaya elverişli kabul edilmemiştir.

Eldeki davada ... yönetmeliğinin genel hükümler kısmında yapı merkezi ve müştemilatında 24 saat süre ile güvenlik hizmeti verileceği belirtilmiş ve yapı merkezi ile denge güvenlik hizmetleri şirketi arasında da güvenlik hizmetleri imzalanmıştır. Yönetmeliğin 3, 8 ve 14 maddeleri ile ve sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalının güvenlik ücretinin sadece ofis alanları için alındığı savunmasının kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki;tanık olarak ifadesi alınan ...

mal giriş ve çıkışı olacağı zaman güvenliğe genellikle bilgi verildiğini de belirterek şantiyedeki genel uygulamanın niteliğini ortaya koymuştur. Sözleşme, yönetmelik ve genel uygulama itibari ile davalıların zararın meydan gelmesinde sorumluluklarının bulunduğu anlaşılmaktadır. O halde, davalının yönetmelik, sözleşme ve genel uygulama dikkate alındığında sorumlulukları bulunmadığına dair aksi yöndeki savunması kanıtlanamamış olduğundan; işin esasına girilip sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli bulunmamıştır.