Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/7944 K.2015/10735

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı M.. G.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

6100 Sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Mahkemece önceki verilen karar, bozma ilamıyla sadece maddi tazminat yönünden bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak sonradan verilen temyize konu kararda, davanın kısmen kabulüyle davalılar aleyhine 1.563,75 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmiştir. Karara karşı sadece davalı M.. G.. tarafından temyiz talebinde bulunulmuştur.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, verilen karar miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davalı M.. G..'ün temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.