Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/8204 K.2018/3337

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR -

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu özel halk otobüsünün yaya murise tam kusurlu olarak çarpması sonucu murisin vefat ettiğini, ...-... arası yolcu taşımacılığı yapan özel halk otobüsünün davalı ...

Belediyesinin denetim ve sorumluluğunda olduğunu, müvekkillerinin murisin anne, baba ve kardeşleri olup destekten yoksun kaldıklarını beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı anne ... için 100,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, davacı baba ... için 100,00 TL maddi, 25.000,00 TL manevi, davacı kardeşler ... ve ... için ayrı ayrı 100,00’er TL maddi, 10.000,00’er TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek kanuni faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat talebi yönünden davacılar ... ve ... yönünden açılan davaların ayrı ayrı reddine, maddi tazminat talebi yönünden ... ve ...yönünden açılan davaların ayrı ayrı kabulü ile ... yönünden 100,00 TL ... yönünden 100,00 TL olmak üzere toplam 200,00 TL'nin davalı ...

Sigorta Şirketi yönünden poliçe limiti ile sınırlı ve dava tarihinden itibaren işlemek üzere davalılar ..., ... ve ... yönünden ise olay tarihi olan 20/02/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile adı geçen davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsili ile adı geçen davacılara ödenmesine, manevi tazminat yönünden açılan davanın kısmen kabulü ile davacılar ... ve ...için ayrı ayrı 5.000,00'er TL, davacılar ... ve ... için ayrı ayrı 3.000,00'er TL olmak üzere toplam 16.000,00 TL'nin davalılar ..., ... ve ...

Büyükşehir Belediye Başkanlığınını olay tarihi olan 20/02/2009 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen tahsili ile davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- 6100 sayılı HMK geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı ... için 178,07 TL, davacı ... için 178,07 TL maddi tazminat hesabı yapılmış, davacılar davasını ıslah etmemiş, mahkemece davacı ... için 100,00 TL maddi, davacı ... için 100,00 TL maddi tazminata hükmedilmiştir.Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davalı ..., davalılar ... ve ... bakımından kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekili,

davalılar ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan manevi tazminat hükümlerinin onanmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekillerinin maddi tazminat ile ilgili temyiz dilekçelerinin davacılar Nurcan ve Hacı hakkındaki maddi tazminata ilişkin hükümlerin kesin olması nedeniyle REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili, davalılar ... ve ... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan manevi tazminata ilişkin hükümlerin ONANMASINA,