Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/826 K.2015/6068

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalı tarafa kasko sigortalı olduğunu ve kaza sonucu hasarlandığını açıklayıp, 24.000 TL araç kasko bedelinin davalıdan tahsili için başlatmış oldukları icra takibine yapılan haksız itirazın iptalini ve davalının inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir. Davalı sigorta şirketi vekili, sigorta prim taksitlerinin ödenmediğinden poliçenin iptal edilmiş olduğundan bahisle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın reddine, koşulların oluşmaması nedeniyle davacının % 40 tazminatla mahkumiyetine yer olmadığına dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine, Dairenin 01.10.2013 gün ve 2012/13906-2013/13176 sayılı ilamı ile, “davacının poliçe primini eksikte olsa kaza tarihinden önce ödediği ve davalı sigorta şirketinin sorumluluğunun başladığının kabulü gerektiğinden” bahisle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda;

davanın kabulüne, davalının 24. İcra Dairesinin 2010/9002 Esas sayılı takipte asıl alacak 24.000,00-TL'lik kısma itirazının iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, asıl alacağı %16 oranını aşmamak üzere değişen oranlarda.. kısa vadeli kredilere uyguladığı avans faizi uygulanmasına, davalının alacağın %40'ı oranında 9.600,00-TL inkar tazminatı ile mahkumiyetine karar verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, her ne kadar hüküm fıkrasının üçüncü bendinde davacı lehine alacağın %40 oranında 9.600,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya ödenmesine hükmedilmiş ise de, alacak miktarı likit (belirli, muaccel) olmayıp alacak miktarının tespiti yargılama yapılmasını gerektirdiğinden davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.