Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/8519 K.2018/2618

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada müvekkilinin yaralandığını ve tedavi giderlerinin müvekkilince karşılandığını açıklayıp 63.080,20 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile toplam 46.570,20 TL maddi tazminatın 43.780,20 TL'lik kısmının olay tarihi olan 24/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu, ... ve ...'dan müteselsilen alınarak,

bakiye 2.790,00 TL'nin ise olay tarihi olan 24/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ...

Sigorta A.Ş., ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair maddi tazminat talebinin reddine, 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 24/05/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalılar ... ve ... vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm, davalılar ... ve ... vekili ile davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, meydana gelen kazada yaralanan davacının hastanede ameliyat olduğunu ve fatura karşılığında tedavi giderinin müvekkilince karşılandığını açıklayıp ödenen tedavi giderinin tahsiline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece fatura karşılığında ödenen tedavi giderinin davalılar Sosyal Güvenlik Kurumu, ... ve ...'dan tahsiline karar verilmiştir.

25.02.2011 tarihinde 6111 sayılı "Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu ve Diğer Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun" yürürlüğe girmiştir.

Bu Kanunun 59. maddesi ve geçici madde 1 ile trafik kazası sebebi ile kazazedelerin sağlık hizmet bedellerinin, sosyal güvenceleri olup olmadığına bakılmaksızın Sosyal Güvenlik kurumu tarafından karşılanacağı ve yine bu kanunun yayınlandığı tarihten önce meydana gelen trafik kazaları nedeniyle sunulan sağlık hizmet bedellerinin de Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacağı hükme bağlanmıştır. Buna göre.

6111 Sayılı Kanun gereği yasanın yayımlandığı tarihten önce ve sonra meydana gelen tüm trafik kazaları nedeni ile sunulan belgeli sağlık hizmet bedelleri Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanacaktır. Bu nedenle davacının dava konusu tedavi giderlerinden belgeli/faturalı sağlık giderlerinin tümünden Sosyal Güvenlik Kurumu, belgesiz/paramedikal giderlerden ise aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı sorumludur.

Mahkemece, 6111 sayılı Yasada düzenlendiği üzere acil hal teşkil eden tüm belgeli tedavi giderlerinden Sosyal Güvenlik Kurumunun, diğer/belgesiz/paramedikal giderlerden aracın işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı sorumlu olacak şekilde karar verilmesi gerekirken, belgeli/faturalı tedavi giderinden davalı ...Güvenlik Kurumu'nun yanında diğer davalılar ... ve ...'ın da sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacı vekilince dava dilekçesi ile davacının tedavi süresinde hastaneye gidiş- gelişi için kendisine refakat eden refakatçi için de ulaşım gideri talebinde bulunulmuş, bilirkişi tarafından düzenlenen raporda refakatçi için de 528,00 TL ulaşım giderinin uygun olduğu belirtilmiş olduğu halde bu konuda mahkemece olumlu/olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.