Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/8818 K.2015/9967

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı 3.kişiler ve borçlular tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, borçlular hakkında yürütülen takipte haczi kabil malvarlığının bulunmadığının tespit edildiğini, borçluların mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazı kardeşleri olan davalı 3.kişilere satarak devir ettiklerini ileri sürerek, muvazaalı satış işleminin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3.kişiler vekili ile borçlu vekili satışların muvazaalı olmadığını borcun doğum tarihinin tasarruf tarihinden sonra olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazla borcun doğum tarihinden sonra kardeşleri olan davalı 3.kişilere satılarak devir edildiği, İİK'nun 278.maddesi uyarınca bu tasarrufların bağışlama hükmünde olduğu, bağışlamalarında batıl olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tasarrufların iptaline, davacıya icra dosyasındaki alacak ve ferileriyle sınırlı kalmak kaydıyla cebri icra yetkisi verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı 3.kişiler ve borçlular tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 277.vd.maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Tasarrufun iptali davalarında kural olarak tasarrufun iptal edilebilmesi için borcun doğum tarihinin iptali istenilen tasarruf tarihinden önce olması gerekir.

Somut olayda davacı alacaklı Konya 13.İcra Müdürlüğü'nün 2010/6867 sayılı dosyası ile icra takibine girişmiş olup takibin dayanağı olduğu anlaşılan senedin keşide tarihi 18.02.2010'dur, başka bir anlatımla borcun doğum tarihi 18.02.2010'dur. Bu husus borcun dayanağını oluşturan aynı tarihli kredi sözleşmesinden de anlaşılmaktadır. Davaya konu edilen taşınmaz ise borçlu tarafından davalı üçüncü kişi A. K.'e 27.01.2010 tarihinde satılmıştır. Bu durumda tasarruf tarihi borcun doğum tarihinden önce olduğundan davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak davanın kabulüne karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.