Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2015/892 K.2017/1766

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı hazine vekili, dava dışı kamu borçlusu...’ün vergi borcu mevcut iken öldüğünü, davalı ... annelerinden kalan mirası red ettiklerini, ayrıca ticari işletmeye ait emtianın tamamını mirası red eden .... devrettiğini ve yine ...adına kayıtlı taşınmazın ölümünden önce devredildiğini belirterek,dava dışı ...mirasçılarının yaptığı tasarrufun iptalini talep etmiştir.Davalı ... vekili, haksız açılan davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, dava konusu 174 nolu parselle ilgili satışın 11.09.2007 tarihinde yapıldığı ve tasarrufu yapanların davalılar olmadığı, ayrıca davalıların mirası reddine ilişkin kararın....Mahkemesinin 2008/313 Esas ve 2009/462 Karar sayılı ilamı ile iptal edildiğinden kamu borçlusu olarak davalıların ...mirasçıları olarak sorumlu olacağı ve onlardan tahsil edilebileceğinden dava tarihi itibari ile dava şartlarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 6183 Sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

../... -2- 2015/892 2017/1766

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- 1136 Sayılı Avukatlık Kanunun 168. maddesinde değişiklik yapan 5904 Sayılı yasanın 35.maddesi “6183 sayılı Yasanın uygulanmasından doğan her türlü davalarda vekalet ücreti tutarı maktu olarak belirlenir”hükmü gereğince taraflar yararına maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken nispi vekalet ücreti takdiri doğru görülmemiştir.

Ne var ki, H.U.M.K’nun geçici 3/2 ve 438/7.maddesi uyarınca bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.