Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/1018 K.2016/1529

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2010 tarihinden itibaren 1.430,00 TL'na çıkartılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş olup 6.045,07 TL'lık asıl alacak açısından davanın feragat nedeniyle reddine, 143,57 TL yasal faiz alacağının davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı tarafa verilmesine dair verilen karar, feragat dışında kalan kabul edilen miktar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün, 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin yasal faiz alacağına ilişkin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.