Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/10407 K.2017/4434

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkile ait 06 BM 4884 plakalı aracın 22/07/2014 günü davalıya ait araçla çarpışması sonucu aracında hasar oluştuğunu, davalının tam kusurlu bulunduğunu belirterek 3.219,64 TL araç hasarı, 1.250,00 TL araç değer kaybı ve 200,00 TL ... ekspertiz ücretinin faizi ile birlikte davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 3.068,00 TL araç hasarı, 800,00 TL değer kaybı olmak üzere toplam 3.868,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava; trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT’nin 13.maddesine göre; “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (7 nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. (2) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez. “

Somut olayda; kendisini vekil ile temsil ettiren davalı lehine; reddedilen 801 TL’lik miktar üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yöndeki yanılgının giderilmesi de yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte bulunmadığından 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı HUMK.nın 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.