Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/10629 K.2019/4312

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davacı vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23.11.2010 tarihinde davalıların sürücüsü işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın durakta bekleyen davacıya çarptığını, davacının yaralanarak basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde yaralandığını ve kemik kırıkları oluştuğunu, omurilik çökme kırığı tanısı ile tedavi gördüğünü, kaza tarihinden itibaren 1 Mayıs 2011 tarihine kadar çalışamadığını, yaklaşık 5,5 ay yatalak kaldığını beyanla 10.000,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müşterek ve müteselsilen, 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden faizi ile birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davalının sevk ve idaresindeki belediye otobüsünün eski bir araç olduğunu, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kusurun aracın teknik bakım sorumluluğunun Büyükşehir Belediyesine ait olduğunu davacının vücut bütünlüğünün de bozulmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Belediyesi vekili, dava konusu olayda müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... AŞ vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, maddi tazminat davasında davacının davasının reddine, manevi tazminat davasında davacının davasının kısmen kabulüne, 2.000,00 TL'nin olay tarihi olan 23/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar.... Büyükşehir Belediyesi Otobüs İşletmesi Müdürlüğü ve ...'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... Belediyesi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

07.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’ye eklenen ek madde 4 ile aynı Yasa'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden davacı için kabul edilen 2.000,00 TL manevi tazminat miktar itibarı ile temyiz eden davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... Belediyesi vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56 (eski BK 47) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.