Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/11176 K.2018/1183

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; davalı ... idaresindeki otomobil ile müvekkillerinin kardeşi olan müteveffa ...'in aracına arkadan çarparak ölümüne neden olduğunu, davalının ...1. Ağır Ceza Mahkemesinde yargılandığını ve bu hususun kanıtlandığını, bu nedenle davalı ve davalı şirketten toplam 280.000,00 TL manevi tazminatın alınmasını talep ve dava ettiği görülmüştür.

Davalı şirket vekili;kazanın ardından yeterli inceleme ve tespit yapılmayarak trafik kazası tespit tutanağının hazırlandığını, davacılar murisinin trafiğin seyrettiği yolda aracını aniden durdurduğunu ve kazanın bu nedenle olduğunu, beyanla davanın reddini talep etmiştir.Davalı ... vekili;trafik kazasında müvekkilinin asli kusurlu olmadığını, kazanın davacılar murisinin aniden aracını durdurması nedeni ile olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile,

davacı ... için 7.000,00 TL, davacı ... için 7.000,00 TL, davacı... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL, davacı ... için 5.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ...

Otomotiv Turizm Taşımacılık Gıda ve İnşaat Sanayi Limited Şirketi ile davalı ... yönünden müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ile davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi (6098 sayılı TBK m. 56) gereğince desteğin vefatı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir.

1-1086 sayılı HUMK'nın 388. maddesi (6100 sayılı HMK m. 297) uyarınca mahkeme kararında, iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, ihtilaflı konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması,

ret ve üstün tutma sebepleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde, hüküm sonucu kısmında da, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.

Aynı Kanunun 389. maddesinde de “Verilen karar ile iki tarafa tahmil ve bahşedilen vazife ve haklar şüphe ve tereddüdü mucip olmayacak surette gayet sarih ve açık yazılmalıdır” hükmüne yer verilmiştir (6100 sayılı HMK m. 297 ve 298). Belirtilen madde hükümlerine göre hakim gerekçeye uygun karar vermek zorunda olup gerekçe ile hüküm birbirine uygun olmalıdır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkeme gerekçeli kararında, davacı olan anne ve babaya 7.000,00'er TL, diğer kardeşler için ise 6.000,00'er TL olmak üzere toplam 44.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesine ve manevi tazminatın olay tarihi olan 20/11/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar vermiştir. Oysa mahkemece hüküm kısmında davacı olan anne ve babaya 7.000,00'er TL, diğer kardeşler için ise 5.000,00'er TL olmak manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş olması, kararın gerekçesi ile hükmü arasında çelişki ortaya çıkmasına neden olup HUMK’nun 388 ve 389. (6100 sayılı HMK m. 297 ve 298) maddelerine aykırı biçimde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

2-Bozma gerekçesine göre davacılar vekilinin ve davalı şirket vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek duyulmamıştır.