Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/11741 K.2018/10701

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 14/12/2014 tarihinde müvekkili ...'ın eşi Müteveffa ...'ın kullandığı motosiklet ile ... ...'in sevk ve idaresindeki... çekici ve ... plaka sayılı yarı römork aracın çarpışması neticesi ölümlü ve maddi hasarlı trafik kazası meydana geldiğini, müvekkilinin eşi İbrahim'in ağır yaralandığını ve kazadan 2 gün sonra da vefat ettiğini, ... plakalı karşı aracın davalı ... şirketine sigortalı olduğunu, kaza nedeniyle müvekkillerinin ...'ın desteğinden yoksun kaldıklarını, müteveffa ...'ın kullandığı motosikletin kaza tarihi itibariyle geçerli bir sigortasına rastlanmadığını,

bu durumda ...'nın kaza tarihi itibariyle geçerli ... poliçesi limiti üzerinden sorumlu olduğunu, 3. kişi olan müvekkillerinin destekten yoksun kalmaları nedeniyle davalıların zincirleme sorumluluk gereği müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen

tahsiline, davalıların sorumlu oldukları poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere, kaza tarihi itibariyle ve bankalarca uygulanacak en ... avans faizi oranında karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, söz konusu motosikletin kaza tarihi itibariyle geçerli bir zorunlu trafik poliçesi yok ise müvekkili kurumun sorumluluğunun kaza tarihi itibariyle geçerli poliçe limiti olan 268.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, davanın aracın işletenine ihbar edilmesini talep ettiklerini, kazaya karışan aracın ... yaptırılması zorunlu bir araç olup olmadığının tespiti açısından motosikletin silindir hacminin tespit edilmesini, kusur durumunun bilirkişi incelemesi ile tespit edilmesini, sürücü mirasçılarının sürücünün kusuruna dayanarak tazminat talep etmeleri mümkün olmadığını,

müvekkili kurumun bir ödeme yapmak zorunda kalması halinde ödediği tutar için davacılara rücu edeceğini, yani davacıların müvekkili kuruma borçlu hale geleceklerini, bu nedenle davacı açısından alacaklı ve borçlu sıfatının birleştiğini, müteveffanın kazada kask takmaması nedeniyle kazada müterafik kusuru bulunduğunu, müvekkili şirketin temerrüte düşmediği gibi dava açılmasına da sebebiyet vermediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu kazaya karıştığı iddia edilen ... plakalı aracın müvekkili şirket tarafından 08/11/2014 - 2015 tarihleri arasında geçerli olmak üzere sigortalandığını, davayı kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkili şirketin sorumluluğunun trafik poliçesindeki limitler ve sigortalı araca atfedilebilecek kusur ile sınırlı olduğunu, dava konusu kazanın meydana geliş biçimi yönünden, müvekkili sigortalısı araca atfı kabil bir kusur bulunmadığını, davacı yanın taleplerini kazaya kusuruyla neden olan araç sürücüsüne yöneltmek durumunda olduğunu, davacılar tarafından dava öncesinde müvekkili şirkete başvuru yapılmadığını,

kaza tarihinden faiz taleplerinin reddi gerektiğini, tarafların arasında ticari bir ilişki olmadığı gibi müvekkili şirketin sorumluluk dayanağının da ticari olmadığını belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kabulü ile; 207.497,52 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal

faizi ile birlikte davalılardan (poliçe teminat limitleri dahilinde) müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.