KÜNYE
17. Hukuk Dairesi 2016/11875 E., 2019/5352 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü;
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı ...'in müvekkillerinin desteği ....'e çarparak vefatına neden olduğunu belirterek, her bir davacı için 5.000,00'er TL maddi, 80.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiş, yargılama esnasında maddi tazminat talebini ... için 64.754,59 TL, .... için 100.023,57 TL olarak arttırmıştır.
Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece davanın kabulü ile .... için 64.754,59 TL, Selma için 100.023,57 TL maddi tazminat ve her iki davacı için 40.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Dava trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.
Muteveffa (destek) ....'in Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü 3. Sınıf öğrencisi olup, 18.11.2014 tarihinde mezun olacağının belirtilmesine rağmen, mahkemece hükme esas alınan 14.01.2016 tarihli bilirkişi raporunda; muteveffanın 1 yıllık öğrencilik
döneminde de gelir elde edileceği varsayılarak, bu dönemler için de asgari ücretten hesaplama yapılması ve yapılan hesaplamada murisin askerlik döneminin dikkate alınmaması doğru değildir. Bu bönler gözetilmeden hatalı olarak düzenlenmiş bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetli değildir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2016/11875, K. 2019/5352, 30 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama