Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2016/12159 K.2019/5100

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 13/12/2013 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davalılardan sürücü ...'nın sevk ve idaresindeki beton mikserinin davacıların annesi ...'ya çarptığını, çarpma sonucu ...’nın kamyon tekerleği altında ezilerek feci bir şekilde vefat ettiğini, sürücü davalının Karayolları Trafik Kanunu'nun 137/A bendi'nin 3. fıkrası gereği iç ve dış aynalardan ve gerekli hallerde sürücünün başını çevirip bakması suretiyle ön arka ve yanlardaki trafik durumunu kontrol etmemesi sonucunda ölümlü trafik kazasına sebebiyet vermekten kusurlu olduğunu beyanla 500,00 TL maddi 200.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 200.500,00 TL tazminatın davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ...Nakliye İnş.San.Tic.Ltd.Şti ve ... vekili; sürücü davalının aracı özenli kullanmasına rağmen kör noktada bulunan maktuleyi görmediğini, kaza yerinin sürücü tarafından görülebilmesi için şoförün araçtan inerek araç dışından kontrol etmesi gerektiğini, söz konusu aracın 2,5m genişliğinde olduğunu, maktulenin dikkatsiz bir biçimde hareket ederek bu kazaya sebebiyet verdiğini, olay yerinde fren izi tespit edilemediğini, fren izi olsaydı kaza tespit tutanağında bu hususun belirtilmesi gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; ... plakalı aracın zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesi ile davalı şirkete sigortalı olduğunu, poliçenin ölüm halinde teminat limitinin 225.000,00 TL olduğunu, poliçede teminat limitinin gösterilmesinin bu rakamın mutlak ve otomatikman ödeneceği anlamına gelmediğini, sigortacının sigortalısının kusur oranına isabet eden zarardan poliçe limiti dahilinde sorumlu olduğunu beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacıların maddi tazminat davalarının vazgeçme nedeniyle reddine, davacıların manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile her bir davacı yönünden ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 13/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ... ile davalı Uyansoy Nakliye ve İnşaat San. Ve Tic. Ltd. Şti.’nden müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazası sonucu davacıların desteği ...’nın vefatı nedeniyle maddi ve manevi zararlarının tazmini istemine ilişkindir.

BK.'nın 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı BK. md. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir.

Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. Manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Somut olayda mahkemece davacıların manevi tazminat davalarının kısmen kabulü ile her bir davacı yönünden ayrı ayrı 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Meydana gelen trafik kazası sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları, müteveffa ile davacıların yakınlığı da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen davacılar için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.